Solidaryzm – kierunek społeczno-polityczny z przełomu XIX i XX w. głoszący naturalną solidarność, rozumianą jako wspólnotę interesów różnych grup i warstw społecznych w państwie, niezależną od ich statusu ekonomicznego lub zawodowego i związanych z nimi różnic interesów. Był nurtem opozycyjnym wobec liberalizmu, któremu zarzuca przedkładanie jednostki i jej dobra nad interesy społeczeństwa jako całości, ale także wobec wielu nurtów socjalistycznych, podkreślających konfliktowy charakter społeczeństwa czy traktujących je materialistycznie.
W szerszym znaczeniu solidaryzm oznacza każde stanowisko uznające podstawową rolę solidarności czy wspólnoty interesów w życiu społecznymSłownik Języka Polskiego, red. W. Doroszewski.. Może być cechą politycznych nurtów katolickich, konserwatywnych, lewicowych czy nacjonalistycznych.
Cechy ogólne Solidaryzm rozwinął się niezależnie pod koniec XIX w. w myśli katolickiej (chrześcijański solidaryzm, wiązany z chrześcijańską demokracją i społeczną nauką Kościoła) i we Francji (solidaryzm o korzeniach socjalistycznych).