Odsłona IV. Ceremonię nadania Mustafie tytułu „Pappataci” rozpoczyna odczytanie długiej listy obowiązków. By wystawić beja na próbę Izabela zaczyna zalecać się do Lindora, Mustafa warczy, Taddeo przypomina mu jednak, że ma pozostać głuchy i ślepy na wszystko. Bej zaciska więc zęby również widząc statek w zatoce i wsiadających nań Włochów z Izabelą i Lindorem. Pojąwszy za późno, że Izabela kocha Lindora, Taddeo próbuje zdradziecko nakłonić Mustafę do działania, ten jednak ani drgnie uznając to za kolejną próbę. W ostatniej chwili Taddeo wskakuje na pokład. Ośmieszony bej pada w ramiona Elwiry, która skłonna jest wybaczyć mu niewierność. Chór wyzwolonych Włochów recytuje morał opery: nic się nie oprze dzielnej niewieście.
Numery muzyczne Uwertura
Akt pierwszy Nr. 1. Wprowadzenie (Elwira, Zulma, Haly, Mustafa, Chór): Serenate il mesto ciglio (Scena 1) Recytatyw (Elwira, Zulma, Haly, Mustafa): Ritiratevi tutti (Sceny 1–2) Nr. 2. Kawatyna (Lindoro): Languir per una bella (Scena 3) Recytatyw (Lindoro, Mustafa): Ah, quando fia (Scena 3) Nr. 3. Duet (Lindoro, Mustafa): Se inclinassi a prender moglie (Scena 3) Nr. 4.