Jeden z inicjatorów wystąpienia hufca z ZHP i przystąpienia do ZHR. Po decyzji Rady Hufca o wystąpieniu z ZHP, w grudniu 1990 roku staje na czele pionkowskiego ZHR. W grudniu 1990 roku zostaje wybrany hufcowym Pionkowskiego Hufca Harcerek i Harcerzy „Darzbór”, a po podziale hufca na część męską i żeńską zostaje hufcowym Pionkowskiego Hufca Harcerzy „Darzbór”.
W latach 2004–2006 Wiceprzewodniczący ZHR, w latach 2000–2002 Członek Rady Naczelnej ZHR, w latach 2002–2004 oraz 2006–2008 wiceprezes Sądu Harcerskiego ZHR. W 2008 roku podczas X Zjazdu ZHR kandydował na funkcję Przewodniczącego ZHR. W latach 2008–2010 ponownie wiceprzewodniczący ZHR. Aktywny w ramach środowiska lokalnego ZHR. Organizator wielu obozów letnich i zimowych oraz międzynarodowych wypraw min. do Szwecji, Słowacji, Węgier, Ukrainy, na Litwę i Łotwę, Białoruś. Komendant Jubileuszowej Wyprawy 41PDHiZ „Po Stolicach Europy” Uczestnik działań na rzecz restytucji Polskiego Harcerstwa na Wschodzie Będąc członkiem Naczelnych Władz ZHR, konsekwentnie nie rezygnował z bezpośredniej pracy z dziećmi i młodzieżą. Od 27 września 2007 r. do 27 września 2009 r. był drużynowym 41 Pionkowskiej Drużyny Harcerzy „Zarzewie” im. Andrzeja Małkowskiego. W 2016 r.