Wyspa Achill (irl. Acaill, Oileán Acla) – wyspa w zachodniej Irlandii, w hrabstwie Mayo; populacja ok. 2700 mieszkańców; powierzchnia 148 km²; długość 22 km i szerokość 19 km.
Jest to największa wyspa Irlandii. Połączona z lądem za pomocą mostu obrotowego – Michael Davitt Bridge. Na wyspie znajduje się kilka wiosek: Keel, Dooagh, Dooega i Dugort. Początki osadnictwa sięgają 3000 roku p.n.e. 87% powierzchni pokrywają bagna i mokradła. W przeszłości jej mieszkańcy utrzymywali się głównie z rybołówstwa (polowano głównie na rekiny). Obecnie jest popularnym miejscem turystycznym.
Historia W epoce neolitu wyspę zamieszkiwało około 500-1000 ludzi. W czasie epoki żelaza zaludnienie wzrosło. Liczne forty z tego okresu potwierdzają wojowniczą charakterystykę tamtych czasów i mieszkańców. Legendarna władczyni irlandzka, Granuauile w XVI w. utrzymywała tam zamek (Carrickdaunet). Są tu też ruiny XII-wiecznego kościoła.
W XVII i XVIII w. na wyspę napływało coraz więcej ludności, głównie uchodźców politycznych i religijnych z Ulsteru. Doprowadziło to do tego, że na wyspie zaczęto używać dwóch dialektów języka irlandzkiego. Tłumaczy to istnienie podwójnych nazw miejscowości w tym rejonie.