William Joseph Patrick O’Brien (ur. 11 listopada 1899 w Milwaukee, zm. 15 października 1983 w Santa Monica) – amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.
8 lutego 1960 otrzymał dwie własne gwiazdu w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdujące się przy 1531 Vine Street (film) i 6240 Hollywood Boulevard (telewizja).
Życiorys Urodził się w Milwaukee w stanie Wisconsin jako syn Margaret McGovern i Williama Josepha O’Briena. Pochodził z irlandzkiej rodziny, był katolikiem. Ukończył studia na Marquette University i American Academy of Dramatic Arts. Jego kariera aktorska zaczęła się w 1926, kiedy trafił na Broadway w roli Anthony’ego Alexandra w farsie Henry-Behave. W latach 1936–1946 występował w antologii Lux Radio Theatre. Rozpoznawalność zapewniła mu rola Hildebranda „Hildy’ego” Johnsona, jednego z cynicznych reporterów w pierwszej ekranizacji broadwayowskiej sztuki Bena Hechta Strona tytułowa (The Front Page, 1931) w reż. Lewisa Milestone, jako tytułowy bohater, legendarny trener futbolu Notre Dame w dramacie sportowym Lloyda Bacona Knute Rockne, All American (1940) u boku Ronalda Reagana i jako ksiądz Jerry Connolly, przyjaciel Rocky’ego (James Cagney) od dzieciństwa w dramacie kryminalnym Michaela Curtiza Aniołowie o brudnych twarzach (1938).