Zamek w Nowym Korczynie – obecnie nieistniejący zamek królewski wzniesiony przez Kazimierza Wielkiego w drugiej połowie XIV w., na prawym brzegu Nidy – naprzeciw Nowego Miasta Korczyna. Zniszczony podczas potopu szwedzkiego oraz w pożarze w 1702 roku, rozebrany w 1776 roku. W połowie XVI wieku znajdował się na terenie powiatu wiślickiego województwa sandomierskiegoWojewództwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku; Cz.1, Mapy, plany, Warszawa 1993, k. 4.
Architektura Zamek był zbudowany na planie regularnego czworoboku o wymiarach u podstawy 90x100 m. Otoczony był przez odnogi rzeki i położony na sztucznym wzniesieniu. Od południowego zachodu w narożu muru wznosiła się wieża. Wjazd do zamku znajdował się przez piętrową bramę od strony zachodniej. Do bramy prowadził most zwodzony i następnie droga po wyejździe z zamku skręcała na północ w stronę miasta przez kolejną bramę zwaną Samborzem i kolejny most. Z wyjątkiem strony północnej, która była usytuowana bezpośrednio przy rzece, zamek otoczony był fosą. Na zamku znajdowała się sypialnia królewska, domy mieszkalne oraz budynki gospodarcze. Zamek wzniesiono z cegły na fundamentach z kamienia wapiennego.