Joachim Leśniewicz herbu PółkozicLeśniewiczowie herbu Półkozic [w:] A. Boniecki, Herbarz polski, t. 14, s. 110-114 (ur. 1793 w Krasiłowie pod Kamieńcem Podolskim, zm. 27 kwietnia 1852 w Woroneżu) – kapitan wojska polskiego, spiskowiec, działacz niepodległościowy, powstaniec listopadowy, sybirak, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Biografia Jedyny syn Józefa i Tekli z Dunin-Kozickich, właścicieli dóbr Teremkowce, Jurkowce i Bereżanka na Podolu. Wnuk komornika granicznego podolskiego Józefa Leśniewicza z Wielkiej Mukszy i jego drugiej żony, podczaszanki inflanckiej Joanny z Szyrynów.
W 1817 rozpoczął służbę w armii Królestwa Polskiego jako oficer kwatermistrzostwa generalnego. W 1819 związał się z Wolnomularstwem Narodowym Waleriana Łukasińskiego. Zmuszony do dymisji z wojska polskiego w stopniu porucznika (12.10.1821). Po wystąpieniu z wojska powrócił do rodzinnego majątku na Podole, zostając sędzią powiatu kamienieckiego. W 1828 uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej.