za zaniechanie szkolenia artyleryjskiego oraz w walce zespołowej w toku rejsu na Daleki Wschód i brak właściwego przygotowania okrętów do walki (zdaniem niektórych historyków, postawa Rożestwieńskiego wskazuje, że w rzeczywistości przez większość rejsu nie liczył się z perspektywą walki, starając się jednocześnie przekonać dwór carski o złym przygotowaniu floty i licząc, że rejs eskadry będzie jedynie akcją demonstracyjną). Niektórzy historycy starają się jednak usprawiedliwiać taktykę przyjętą przez Rożestwieńskiego w bitwie.
Należy jednak pamiętać, iż Rożestwieński dowodził zgrupowaniem statków przestarzałych, ludźmi niekompetentnymi, niewyszkolonymi (próby szkoleń były ograniczone przez braki w amunicji, której początkowa ilość nie uwzględniała strzelania ćwiczebnego), co usilnie starał się zmienić w trakcie podróży. Jego podwładni byli stale niesubordynowani, a sam Rożestwieński miał związane ręce co do ich dyscyplinowania. Dowodem na to są liczne incydenty, do których doszło w toku podróży na Pacyfik.