To w tym okresie Dziki Bill miał wnieść największy wkład w utrzymanie prawa i porządkuJoseph G. Rosa, op. cit., ss. 134-135..
Potem Hickok został zawodowym hazardzistą, grał m.in. w faraona.
Sławę przyniosły mu dwa wywiady z 1867. Pierwszy – udzielony pułkownikowi George’owi W. Nicholsowi, przeredagowany przez Nicholsa lub redakcję tak, że stanowił ilustrowany drzeworytami felieton, ukazał się pod tytułem Wild Bill jako cover story lutowego numeru „Harper’s New Monthly Magazine”. Drugiego udzielił młodemu walijskiemu reporterowi „Weekly Missouri Democrat”, Henry’emu Mortonowi Stanleyowi, późniejszemu badaczowi Afryki. Wywiad ze Stanleyem opublikowano 16 kwietnia 1867. Stanley napisał:
W roli aktora thumb|Od lewej: Dziki Bill, Texas Jack Omohundro i Buffalo Bill w Nowym Jorku w 1873 Pod koniec sierpnia 1872 Hickok po raz pierwszy udał się na Wschód, do kanadyjskiego Niagara Falls, gdyż pułkownik Sidney Barrett namówił go do wzięcia udziału w sztuce teatralnej własnej produkcji pt. Grand Buffalo Hunt. Wystawiono ją na specjalnej, położonej w parku scenie dla 50 tys. widzów. Hickok wystąpił jako narrator i konferansjerJoseph G. Rosa, op. cit., ss. 169-170: s.