Epilog Browne wycofał się z pola bitwy po to, aby zrealizować swój plan ratowania Sasów, co wymagało oderwania się od Prusaków. Po bitwie szybko zorganizowano korpus ratunkowy (ok. 6–7 tys. ludzi i 20 lekkich dział), który dotarł pod Pirnę 11 października, mając przed sobą zaskoczone siły pruskie liczące tylko ok. 4 tys. ludzi. Jednak plany rozbiły się o nieudolność dowództwa saskiego, zwłaszcza Augusta III i jego wszechwładnego ministra Brühla. Opóźniona przeprawa Sasów przez Łabę spowodowała, iż Prusacy zaczęli szybko ściągać w ten rejon posiłki, nie dopuszczając do połączenia z armią austriacką. Mimo przewagi liczebnej Sasi nie zdecydowali się nacierać, zaś stosunkowo małe siły Browna zagrożone przez Prusaków (12 października po południu w sile już 8 tys. ludzi) musiały 14 października wycofać się do Czech. W tej sytuacji Sasi postanowili 16 października kapitulować. Do pruskiej niewoli dostało się ok. 18 500 saskich żołnierzy w tym 14 009 piechurów, 3507 kawalerzystów i 917 artylerzystów.
Bibliografia Robert Kisiel: Praga 1757. Warszawa: Bellona, 2003, s. 31–45, .
Bitwa pod Lowosicami Kategoria:Bitwy w 1756 Kategoria:Bitwy w historii Austrii Kategoria:Bitwy w historii Niemiec Kategoria:Bitwy wojny siedmioletniej Bitwa