Jak donoszą zapiski pierwszy model wymyślony przez Strowgera składał się z okrągłego pudełka i pinezek/szpilek. W 1889 zbudował pierwsze urządzenie do automatycznego łączenia rozmów telefonicznych. W automacie Strowgera naciśnięcie przycisku powodowało w centrali obrót ramienia przełącznika o żądaną liczbę pozycji. Później powiększył pojemność automatu przez dodanie urządzenia podnoszącego, umożliwiającego wybieranie kolejnych przełączników, umieszczonych jeden nad drugim. System ten stał się potem znany jako system podnosząco-obrotowy Strowgera. Centrale systemu Strowgera do niedawna były w powszechnym użyciu. Łatwo było je znaleźć – terkot wybieraków podnosząco-obrotowych był słyszalny z daleka. Abonent podłączony do centrali jego pomysłu wybierał numer za pomocą kombinacji trzech guzików. Przekazywały one sygnał do centrali, a tam mechaniczny poszukiwacz łączył rozmowę. Jego wynalazek miał wyeliminować ludzkie pośrednictwo w łączeniu rozmów. Dopiero w 1915 roku ten sposób zastąpiły tarcze z numerami.