polskich, chroniąc przed zniszczeniem polskie dobra kulturalne rozsiane po ogarniętej chaosem rewolucyjnym Rosji (m.in. wyposażenie Zamku Królewskiego i Pałacu w Łazienkach, zbiory Uniwersytetu Warszawskiego i Liceum Krzemienieckiego, arrasy wawelskie). Był m.in. współautorem dekretu Rady Komisarzy Ludowych o opiece nad zabytkami przeszłości i dziełami sztuki należącymi do narodu polskiegoStanisław Sławomir Nicieja: „Julian – Leszczyński – Leński” Książka i Wiedza 1979, s. 133.. Był zwolennikiem współpracy z wszystkimi organizacjami polskimi na terenie Rosji nie występującymi czynnie przeciwko władzy bolszewików (zaproszenie do pracy w Komisariacie Polskim skierował również do przedstawicieli PPS - Frakcja Rewolucyjna w Rosji)Walentyna Najdus, „Lewica polska w Kraju Rad 1918 – 1920“ PWN 1971, s. 27.
Przeciwnik leninowskiej polityki pokoju z Niemcami za wszelką cenę (pokój brzeski z 1918)Stanisław Sławomir Nicieja: „Julian – Leszczyński – Leński” Książka i Wiedza 1979, s. 141.. W październiku 1918 r. na konferencji poświęconej sprawie polskiej Leszczyński mówił : „Stosunek nasz do klasowego państwa polskiego pozostaje ten sam. (…) Zadanie polskiego proletariatu polega dziś na zdruzgotaniu państw klasowych, a nie na ich odbudowie.