Jednocześnie dzięki niemu ostatecznie strona radziecka zgodziła się wydać stronie polskiej zabytki polskie wywiezione w czasie zaborów do RosjiKonrad Zieliński „O Polską Republikę Rad. Działalność polskich komunistów w Rosji Radzieckiej 1918 -1922“, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej, ISBN 978-83-7784-269-0, s. 201 i 203.
Do 1923 działał głównie wśród Polaków w Rosji. Był wykładowcą literatury polskiej na kursach pedagogicznych w Moskwie w 1921 r.
Od chwili powstania Komunistycznej Partii Robotniczej Polski w 1918 Leszczyński utrzymywał stałą łączność z partią. W latach 1923–1924 brał udział w dyskusji ideologicznej, jaka w tym czasie wywiązała się w KPRP, prezentując stanowisko ultralewicowe i atakując władze partii. Na II Zjeździe KPRP był przedstawicielem komunistów polskich działających w ZSRR. Na początku 1924 roku oddany przez RKP "do dyspozycji" KPRP wyjechał do Berlina, gdzie nawiązał kontakt z tamtejszymi komunistami polskimi nastawionymi opozycyjnie do ówczesnego kierownictwa KPRP tworząc tzw. "czwórkę berlińską". W związku z tym KC KPRP nie zgodził się na przyjazd Leszczyńskiego do krajuAndrzej Friszke „Czekanie na rewolucję. Komuniści w II Rzeczypospolitej 1921 – 1926“ Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2023, ISBN 978-83-67805-08-7, s. 275 i 276.