Józef Dechnik (ur. 26 stycznia 1910 w Krzeszowie Górnym, zm. 23 listopada 1983 w Biłgoraju) – polski polityk komunistyczny, działacz społeczny, w okresie okupacji niemieckiej członek komunistycznego ruchu oporu. Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, IV i V kadencji. Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys Pochodzenie i działalność do 1944 Pochodził z ubogiej rodziny chłopskiej. Był synem Antoniego Dechnika z Krzeszowa Górnego w powiecie biłgorajskim. W 1928 wyemigrował do Argentyny, gdzie pracował na kolei i przy wyrębie lasów. Tam nawiązał pierwsze kontakty z ruchem komunistycznym. W 1931, po śmierci ojca, wrócił do Polski.
W latach 1931–1939 działał w Komunistycznej Partii Polski. Współtworzył komórki partyjne w Biłgoraju. 15 maja 1933 za działalność komunistyczną został aresztowany przez Policję Państwową, jednak zbiegł z aresztu wraz z dwoma innymi biłgorajskimi komunistami, Aleksandrem Bełżkiem i Stanisławem Brzyskim. Rok później został ponownie aresztowany i skazany przez Sąd Okręgowy w Zamościu na 4 lata więzienia. Karę odbywał w latach 1933–1936, m.in. w Miejscu Odosobnienia w Berezie Kartuskiej.