frame|right| Doświadczenie Michelsona-Morleya, pomiar prędkości światła w różnych kierunkach Fizycy próbowali rozstrzygnąć, która z koncepcji „eteru” czy „względności” jest słuszna. Najsłynniejszą próbą było doświadczenie Michelsona-Morleya.
Przeprowadzone w 1887 przez Michelsona i Morleya doświadczenie (zwane obecnie doświadczeniem Michelsona-Morleya) miało na celu wykrycie owej różnicy. Badacze mierzyli prędkość światła w różnych kierunkach. Robili to o różnych porach dnia oraz w ciągu całego roku. Zgodnie z koncepcją eteru, miał on być nieruchomym układem odniesienia dla fal elektromagnetycznych. Jeżeli obserwator poruszał się, to powinien dostrzec różne prędkości światła. Mimo ogromnych starań Michelsona i Morleya podczas przeprowadzonych w 1887 roku eksperymentów nie udało się zaobserwować zakładanych zmian prędkości światła. Eksperyment MM stał się najgłośniejszym nieudanym pomiarem w historii fizyki. Zwolennicy istnienia eteru wysnuli hipotezę mówiącą, że ruch Ziemi powoduje porywanie eteru i dlatego Ziemia jest nieruchoma względem niego.