a, c, e) występowanie liter akcentowanych duże zróżnicowanie szerokości znaków – od bardzo wąskiej litery „i” do kilkukrotnie szerszej „m” występowanie liter w dwóch wielkościach – majuskuł, czyli liter wielkich, oraz minuskuł, czyli liter małych, zwanych tekstowymi
Wszystko to wpływa na fakt, że w pismach łacińskich różne wyrazy mają szczególnie unikatowe kształty, co korzystnie wpływa na powstawanie boum o pożądanych (zróżnicowanych) kształtach. Gorzej jest np. w przypadku pism opartych na cyrylicy, gdzie znaki mają mniejszą różnorodność wyglądu: mniejsza liczba znaków posiada wydłużenia, w niektórych językach z tej grupy nie ma tak wąskich znaków, jak łacińskie „i”, a z kolei „m” ma węższą postać niż łacińska. Skutkiem tego boumy w tych pismach znacznie częściej przypominają mało zróżnicowane prostokąty niż w pismach łacińskich.
Bouma a język Boumy mają zróżnicowane cechy charakterystyczne także w zależności od języka. Na przykład w obrębie tego samego pisma łacińskiego teksty w niektórych językach są wizualnie łatwiejsze do czytania niż w innych.