Ludwik Wrodarczyk (ur. 25 sierpnia 1907 w Radzionkowie, zm. 6 grudnia 1943 w Karpiłówce) – polski zakonnik, oblat, męczennik, katecheta, administrator parafii św. Jana Chrzciciela w Okopach (diecezja łucka w województwie wołyńskim), ofiara zbrodni Ukraińskiej Armii Powstańczej (UPA) podczas II wojny światowej, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata oraz sługa Boży Kościoła katolickiego.
Życiorys Lata dzieciństwa i młodości Pochodził z Radzionkowa, gdzie jego rodzina zamieszkiwała w domu przy ul. Sobieskiego 28. Ludwik Wrodarczyk urodził się w wielodzietnej rodzinie (trzynaścioro dzieci) jako drugie dziecko Karola i Justyny. Wśród jego rodzeństwa byli: Helena, Gertruda, Maria, Piotr, Jadwiga, Berta, Klara i Józef (ponadto troje zmarło jako niemowlęta). Jedna z jego sióstr została później zakonnicą. 27 sierpnia 1907 został ochrzczony w parafii św. Wojciecha w Radzionkowie. Jego matka zajmowała się gospodarstwem domowym i wychowaniem dzieci, natomiast ojciec był rolnikiem oraz górnikiem w kopalni węgla kamiennego „Johanna” w Bytomiu. Uczęszczał do szkoły podstawowej nr 1 w Radzionkowie, którą ukończył w 1921. Młody Ludwik wychowany w religijnej atmosferze domu rodzinnego, często wstępował, idąc ze szkoły do pobliskiego kościoła, uczestnicząc w adoracji Najświętszego Sakramentu.