Występ we French Open w 1992 był ostatnim znaczącym startem Akiko Kijimuty. Już niespełna miesiąc później na Wimbledonie nie przebrnęła turnieju eliminacyjnego. W 1993 tylko trzy razy zdołała awansować do turniejów głównych, za każdym razem odpadając w I rundzie. Przeszła m.in. eliminacje w Sopocie, gdzie pokonała w pierwszym meczu przyszłą mistrzynię Wimbledonu juniorek Aleksandrę Olszę. Również bez wygranego meczu w cyklu WTA Tour pozostała w 1994, a ostatni zawodowy pojedynek stoczyła w eliminacjach Pan Pacific w Tokio, ulegając siostrze Naoko. W parze z siostrą wystąpiła również po raz ostatni w deblu – na Wimbledonie w 1994. Wcześniej siostry Kijimuta wygrały jeden turniej deblowy ITF Women’s Circuit, we włoskiej Arzachenie w 1993. Zarobki zawodowe Akiko Kijimuty wyniosły łącznie nieco ponad trzysta tysięcy dolarów.
W latach 1984–1991 broniła barw narodowych w Pucharze Federacji. Ma tylko nieznacznie lepszy bilans od siostry, która nie wygrała w kadrze żadnego pojedynku. Akiko Kijimuta wygrała trzy mecze, przegrała dziesięć.