mirystynian izopropylu), brak w nim z kolei mono- oraz seskwiterpenów. Ekstrakty z tej rośliny są bogate w związki fenolowe i flawonoidy.
Wymagania siedliskowe Jasnota gajowiec wymaga gleb żyznych i nieco wilgotnych, tworzących się zwykle na słabo zakwaszonych glinach lub na piaskach gliniastych. Gatunek jest uznawany za wskaźnikowy dla obecności próchnicy typu mull, typowej dla żyznych lasów liściastych. Toleruje szerokie spektrum odczynu gleby o pH od 3,8 do 8,0, przy czym na kwaśnych glebach rośnie słabo (zwłaszcza podgatunek subsp. flavidum nie toleruje gleb kwaśnych, preferuje zaś zasobne w wapń). Podobnie gatunek ten dobrze znosi szerokie spektrum wilgotności, włącznie ze stagnowaniem wód w okresie zimowym, ale nie toleruje dłuższych zalewów w sezonie wegetacyjnym i gleb suchych. Jest rośliną bardzo cienioznośną – najlepiej rośnie przy świetle dziennym stłumionym do 27%. Utrzymuje się w miejscach bardzo cienistych, rozwijając wówczas liście o większej powierzchni.