W słupku 2–4 zalążki i 10 pręcików, w tym jeden wolny i 9 o nitkach zrosłych w rurkę. Owoce Siatkowato-żyłkowany strąk jedno-dwunasienny, po dojrzeniu czarniawy. Ma długość 3–3,5 mm. Nasiona jajowate z wyraźnie widocznym, odstającym korzonkiem. Barwy zielonkawej lub żółtawobrunatnej, z wiekiem ciemniejące. Powierzchnia gładka, bez połysku. Długość 2–2,5 mm, szerokość 1,5–2 mm, grubość 1 mm. Pachną kumaryną. Korzeń Tworzy silnie rozwinięty system korzeniowy sięgający nawet do 1,5 m w głąb gleby. mały|Pyłek nostrzyka białego pod mikroskopem (powiększenie 40×)
Biologia i ekologia Rozwój Roślina dwuletnia. Cała roślina wydziela zapach kumaryny. Kwitnie od lipca do października. Nasiona zachowują zdolność kiełkowania przez 10–12 lat. Kiełkują nierównocześnie. Roślina jest odporna na mróz i suszę. Siedlisko Roślina ruderalna i światłolubna. Porasta słoneczne zbocza, zarośla, rowy, przydroża, aluwia, tereny kolejowe. Preferuje gleby suche i żyzne. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Onopordetalia, Ass. Echio-Meliloteum. Cechy fitochemiczne Jest rośliną trującą. Zawiera m.in. takie trujące związki chemiczne, jak: kumaryna, kwas kumarowy, melilotol i glikozydy. Notowano przypadki zatrucia bydła zjadającego źle ususzone, sfermentowane siano nostrzyka.