Kazimierz Rymarkiewicz (ur. 24 kwietnia 1859 w Kaliszu, zm. 24 marca 1918 w Warszawie) – polski prawnik, sędzia, adwokat, działacz społeczny, kulturalny i oświatowy.
Życiorys Kazimierz Rymarkiewicz był synem Józefa Benedykta Rymarkiewicza, lekarza, doktora medycyny i chirurgii, działacza społecznego, i Anny Elżbiety z domu Karsch. W 1857 Rymarkiewiczowie sprowadzili się do Kalisza, gdzie w latach 1859–1867 Józef zajmował stanowisko zastępy, a następnie lekarza naczelnego Szpitala Św. Trójcy, a od 1873 do śmierci (1898) lekarza naczelnego Szpitala Starozakonnych. Rymarkiewiczowie zajmowali mieszkanie w domu przy ul. Warszawskiej nr hip. 65 (obecnie w tym miejscu wznosi się dom przy ul. Zamkowej 8), w którym prowadzili dom otwarty, gdzie spotykała się inteligencja kaliska (a także warszawska). Tam też urodził się Kazimierz; miał dwie siostry, Marię Anielę (ur. 1857) i Zofię Bibiannę (ur. 1866).
Ukończył Męskie Gimnazjum Klasyczne w Kaliszu, a następnie podjął studia prawnicze kolejno na uniwersytetach w Petersburgu i w Warszawie, po ukończeniu których wrócił do Kalisza i rozpoczął aplikanturę w miejscowym sądzie okręgowym.