są one przypisane różnym postaciom i ważniejszym rekwizytom, takim jak koszyk w I akcie. Tosca jest dziełem przekomponowanym, kolejne arie rozpoczynają się i kończą bez widocznej przerwy. Toskę zalicza się do oper werystycznych.
Przynajmniej raz w każdym akcie postacie sceniczne słyszą muzykę w swoim świecie. W akcie I jest to modlitwa Te Deum, w akcie II Scarpia słyszy Toscę podczas swojej próby, a w III słychać śpiewającego pastuszka.
Pod koniec aktu I do kościoła wchodzi procesja śpiewająca wczesnochrześcijański hymn Te Deum. Życzeniem Pucciniego było dodanie modlitwy mówionej po cichu przed samym hymnem, chociaż sam wiedział, że prawdziwy hymn takiego wstępu nie ma. W tym celu zapytał listownie kilku znajomych związanych z kościołem o podesłanie kilku wersów, które mogą być użyte podczas mówienia po cichu. Ostatecznie w ocenie kompozytora, żadna z sugestii nie była wystarczająca. Puccini zdecydował się zrobić to sam, łącząc fragmenty tekstów z psalmów, doksologii i Księgi Rodzaju. Te Deum i późniejsza aria E lucevan le stelle uznawane są za muzyczne punkty kulminacyjne całej opery.