mały|Chanaka w Grecji mały|Widok z boku na Chanaka w miejscowości Doru Shahabad w Indiach Chanaka (, ḵānaqāh, zawija, kąt, ) – rodzaj klasztoru; budynek lub zespół budynków stanowiących siedzibę zakonu sufickiego. W skład zespołu wchodziły świątynia (meczet), szkoła (medresa), pomieszczenia dla członków bractwa oraz pielgrzymów; często pojawiało się tam także mauzoleum założyciela szkoły lub innego, wybitnego "świętego męża".
Etymologia Słowo chanaka prawdopodobnie pochodzi z języka tureckiego lub perskiego. W świecie arabskim, zwłaszcza w Afryce Północnej, chanaka jest znane jako zāwiyah (, liczba mnoga zāwiyāt; w transliteracji również jako zawiya, zāwiya lub zaouia). W byłych regionach Imperium Osmańskiego są one lokalnie określane jako po turecku (od osmańskiego tureckiego , alternatywna forma tekye), po albańsku, po bośniacku i takiyya po arabsku. W Azji Południowej słowa chanaka i dargah są używane zamiennie w odniesieniu do świątyń sufickich. Uczeni w świecie mameluckim często nie rozróżniali chanaka, ribat, zawiya i madrasa.