Andrzej Niesiołowski pseudonim Aleksander Zajdlicz (ur. 5 czerwca 1899 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 9 lutego 1945 w Dössel) – polski socjolog, pedagog, historyk.
Życiorys Był synem księgarza Włodzimierza i Heleny z domu Schmidt.
Absolwent Królewskiego Gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim, należał do tajnych organizacji polskiej młodzieży Towarzystwa Tomasza Zana i harcerstwa. 10 listopada 1918 zwołał, wraz z Włodzimierzem Lewandowskim, wiec w Domu Katolickim, który stał się początkiem wydarzeń Republiki Ostrowskiej. Na początku 1919 jako ochotnik wstąpił do batalionu powstańczego w Szczypiornie (późniejszego 12 pułku strzelców wlkp.) i walczył na Froncie Południowym.
Po demobilizacji oraz uzyskaniu świadectwa dojrzałości rozpoczął studia z zakresu historii i socjologii na Uniwersytecie Warszawskim, a ukończył je w 1923 na Uniwersytecie Poznańskim. W 1926 na podstawie rozprawy Zagadnienie wolności woli uzyskał stopień doktora filozofii, a w 1928 otrzymał dyplom nauczyciela szkół średnich i pracował przez 4 lata w szkolnictwie średnim w Poznaniu. Od 1929 prowadził zlecone wykłady z pedagogiki dla dorosłych na UP. W 1927 w tygodniku „Robotnik” objął stanowisko redaktora, a po dwóch latach przeszedł do redakcji „Nowego Kuriera”. Od 1934 poświęcił się wyłącznie pracy naukowej.