264, 319-320.Lidia Winniczuk: Ludzie, zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 656..
Wokół areny wzniesione było podium, gdzie znajdowała się też luksusowa loża cesarska (pulvinar). Powyżej rozciągały się rzędy ławek (maeniana), dzielonych poziomymi przejściami (praecinctiones), a w układzie pionowym – schodami (scalae) na klinowe sektory (cunei). Do Koloseum prowadziło 80 ponumerowanych wejść (vomitoria; zachowały się ich oznaczenia od nr XXIII do LIV), które zapewniały szybkie (w ok. 5 minut) opuszczenie widowni (cavea) przez widzów (jednak taką możliwość mieli tylko widzowie z dolnych i środkowych rzędów). Istniała też możliwość przykrycia całej widowni specjalną osłoną (velarium) w dni deszczowe lub bardzo słoneczne.
Znaczenie Odbywały się tam walki gladiatorów (ludi gladiatorii), naumachie (naumachiae) oraz widowiska z dzikimi zwierzętami (venationes). W tradycji zawarto przekaz, iż w Koloseum z okrucieństwem mordowano chrześcijan, co upamiętniono krzyżem wewnątrz budowli. Dopiero od połowy XVIII wieku Koloseum zostało otoczone ochroną i opieką jako miejsce męczeństwa pierwszych chrześcijan, wcześniej służąc jako miejsce pozyskiwania materiału budowlanego w postaci bloków kamiennych.