Olsza zielona, kosa olcha (Alnus alnobetula (Ehrh.) K.Koch) – gatunek krzewu z rodziny brzozowatych (Betulaceae). Występuje w strefie klimatu okołobiegunowego oraz na obszarach górskich w strefie klimatu umiarkowanego na półkuli północnej w Ameryce Północnej, w Europie i w Azji (m.in. na Syberii i na Kamczatce). W Polsce na naturalnych stanowiskach występuje wyłącznie w Bieszczadach Zachodnich. Rośnie także w Tatrach, gdzie została introdukowana.

Morfologia thumb|180px|left|Pokrój thumb|180px|left|Kwiatostany i liście Pokrój Rozłożysty krzew, rzadko małe drzewko, osiągające do 2,5 m wysokości. Pędy Wzniesione lub pokładające się. Roczne pędy o oliwkowozielonym kolorze są nieco spłaszczone i słabo owłosione. Starsze pędy są czerwonobrunatne, o korze gładkiej. Pąki Odstające stożkowate, okryte 4-6 purpurowobrunatnymi lub zielonawymi, orzęsionymi łuskami, czasami nieco lepkie. Liście Jajowate lub eliptyczne, o długości 3-6 cm, zaostrzone, brzegi podwójnie piłkowane. Nerwy wyraźnie widoczne, w liczbie 5–10 par, w kątach nieco owłosione. Kwiat Roślina jednopienna, o oddzielnych kwiatostanach męskich i żeńskich występujących na tej samej roślinie. Już przed zimą na gałązkach występują kwiatostany męskie i żeńskie, które zakwitną dopiero na wiosnę.