Na łamach „Polski Zbrojnej” został opublikowany list posła RP w Londynie Władysława Wróblewskiego do ministra spraw wojskowych będący pochwałą dwuipółletniej działalności admirała na stanowisku pełnomocnika W 1922 ponownie objął funkcję nieetatowego zastępcy szefa Departamentu dla Spraw Morskich.
Z dniem 20 stycznia 1924 zwolniony ze stanowiska II zastępcy szefa Administracji Armii i pozostawiony w dyspozycji MSWojsk. z równoczesnym odkomenderowaniem na I kurs Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. We wrześniu tego roku został odkomenderowany do Kierownictwa Marynarki Wojennej. Z dniem 1 listopada 1924 został mianowany zastępcą szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej. Pod koniec 1924 był przewodniczącym komisji opracowującej dane taktyczno-techniczne dla nowych okrętów podwodnych.
W związku z tzw. „aferą minową” w połowie 1925, wraz z szefem Kierownictwa wiceadmirałem Kazimierzem Porębskim i wieloma innymi wysokimi oficerami Marynarki Wojennej, został zawieszony w czynnościach, a następnie zwolniony ze stanowiska. Wyjechał do Paryża, gdzie został doradcą ambasadora Alfreda Chłapowskiego ds. budowy okrętów podwodnych.