Dariusz Jacek Sońta (ur. 15 października 1965 w Radomiu) – polski polityk, działacz opozycyjny w okresie PRL i społecznik, poseł na Sejm I kadencji.
Życiorys Jest absolwentem VI Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, następnie studiował na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.
Był współzałożycielem i członkiem komitetu uczelnianego NZS UW. Działał w Konfederacji Polski Niepodległej. W latach 1988–1989 był rozpracowywany operacyjnie z przyczyn politycznych przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. W latach 80. współorganizator licznych nielegalnych zgromadzeń, m.in. uroczystości z okazji rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja, happeningu radomskiej Pomarańczowej Alternatywy 31 marca 1989, zgromadzenia w rocznicę przewrotu majowego 12 maja 1989, obchodów rocznic wydarzeń czerwcowych z 1976. Zatrzymywany z przyczyn politycznych, w 1988 ukarany grzywną w wysokości 30 tys. zł przez kolegium do spraw wykroczeń. Został brutalnie pobity przez tzw. drugi szereg SB na Placu Zamkowym w Warszawie 3 maja 1988.
Pełnił funkcję szefa okręgu radomskiego KPN. Z ramienia tej partii w latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji. Od 1993 do 1997 był pracownikiem biura parlamentarnego KPN w Radomiu.