Bomba PC 1400 X była zrzucana z wysokości 4000–7000 metrów. Pierwsza faza ataku była identyczna jak przy bombardowaniu zwykłymi bombami lotniczymi. Bomba była zrzucana po wycelowaniu przy pomocy celownika bombowego i początkowo spadała po torze balistycznym. W tym samym czasie samolot zwalniał i zaczynał się wznosić, dzięki czemu zmniejszano błędy wywołane przez paralaksę. Około 15 sekund po zrzucie bomby bombardier rozpoczynał korekcję toru bomby, starając się nałożyć smugacz bomby na cel. Operator kierował bombą przy pomocy dźwigni aparatury zainstalowanej w samolocie. Komendy sterujące były przesyłane do bomby przy pomocy fal radiowych. Dokładność wynosiła około 5 x 5 metrów z wysokości lub odległości od 6000 do 7000 metrów. Opracowano także wersję bomby kierowaną za pośrednictwem rozwijanych ze szpul przewodów o długości 8–10 km, ale nie została ona użyta bojowo.