Do śmierci poety przyczynił się jego alkoholizm.
Twórczość Liryka Endrego Adyego pozostawała pod silnym wpływem francuskiego symbolizmu, między innymi Charles’a Baudelaire’a i Paula Verlaine’a, których wiersze tłumaczył na węgierski. W jego utworach można wyraźnie ujrzeć dekadenckiego ducha, schyłkowość monarchii i chęć politycznej odnowy i zakończenia niesprawiedliwości społecznej. Ogółem Ady napisał ponad 1000 wierszy, wiele opowiadań i artykułów.
Dzieła Versek (Wiersze), 1899 Még egyszer (Jeszcze raz), 1903 Új versek (Nowe wiersze), 1906 Vér és arany (Krew i złoto), 1907 Az Illés szekerén (Eliaszowe wozy), 1908 Szeretném, ha szeretnének (Chciałbym, żeby mnie kochali – tłum. Tadeusz Fangrat), 1910 A Minden Titkok versei (Wiersze o tajemnicach), 1911 A menekülő Élet (Uciekające życie), 1912 A magunk szerelme (Nasza miłość), 1913 Ki látott engem? (Kto mnie widział?), 1914 A halottak élén (Polowanie na śmierć), 1918
Wydania polskie Popiołem i płomieniem: wybór poezji, Budapeszt 1943. Wybór poezji, Budapeszt 1943. Złoto i krew, Kraków 1977. Poezje, Kraków 1981. Poezje, Warszawa 1997, 1999.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Symboliści (pisarze) Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Węgierscy poeci XIX wieku Kategoria:Węgierscy poeci XX wieku Kategoria:Zmarli w 1919