Rodzina Gambino (ang. Gambino Crime Family) – jedna z włoskich rodzin mafijnych działająca w Nowym Jorku. Wchodzi w skład Pięciu Rodzin, jest częścią utworzonego w 1931 roku Syndykatu tzw. „Nowej Mafii amerykańskiej”.
Rodzina Gambino zajmowała się głównie: wymuszeniami ściąganiem haraczy hazardem stręczycielstwem przemytem narkotyków morderstwami na zlecenie praniem brudnych pieniędzy
Poza tym brała udział w szeregu legalnych inwestycji, jak np: wywozie toksycznych odpadów przejmowaniu związków zawodowych budownictwie i wytwarzaniu cementu operacjach giełdowych, przy czym często dochodziło do oszustw podatkowych i defraudacji.
Najlepszy okres jej działalności przypada na lata 70–80 XX w., kiedy rolę bossa sprawował charyzmatyczny Carlo Gambino, który był równocześnie przewodniczącym Komisji (wybrany na stanowisko podczas zjazdu bossów na Konferencji w Apalachin). Wówczas rodzina ta była najpotężniejszą organizacją o profilu przestępczym nie tylko w Nowym Jorku, ale i w całych Stanach Zjednoczonych.
Historia Rodziny Gambino Początki rodziny Gambino wiążą się z włoskim imigrantem, który miał powiązania z nowojorskim półświatkiem – Salvatorem „Toto” D’Aquilą, zastrzelonym przez zabójców, których opłacił Joe Masseria.