Dlatego w reaktorach umieszcza się dodatkowe źródła neutronów zwanych źródłami neutronów startowych. Źródłem neutronów startowych jest izotop, który ulega spontanicznemu rozszczepieniu z większym prawdopodobieństwem lub ulega przemianie jądrowej z wydzieleniem neutronu pod wpływem promieniowania alfa (np. beryl) lub fotonów (deuter).
Neutrony opóźnione Większość neutronów powstających w wyniku rozszczepienia jest uwolniona w samym rozszczepieniu. Są to tzw. neutrony szybkie; wywołują one kolejne rozszczepienia w czasie mniejszym niż milisekunda. Niewielkim dodatkowym źródłem neutronów są produkty rozszczepienia. Niektóre z jąder powstałych w wyniku rozszczepienia to izotopy radioaktywne o krótkim czasie półtrwania, a ich rozpady promieniotwórcze uwalniają dodatkowe neutrony po pewnym czasie opóźnienia, nawet do kilku minut po rozszczepieniu. Te neutrony, które stanowią średnio mniej niż jeden procent wszystkich neutronów uwalnianych przez rozszczepienie, nazywane są neutronami opóźnionymi. Neutrony powstające z opóźnieniem są ważnym czynnikiem umożliwiającym projektowanie sterowaniem reaktorami jądrowymi, ponieważ dają czas na dokonanie kontroli poziomu mocy reaktora poprzez stopniowy, mechaniczny ruch prętów kontrolnych.