W tym przypadku sama produkcja szybkich neutronów jest niewystarczająca do zrównoważenia strat neutronów, a opóźnione neutrony są potrzebne do podtrzymania reakcji łańcuchowej. Nie ma zmian w populacji neutronów w czasie, a reakcja łańcuchowa będzie samowystarczalna. Ten stan jest taki sam jak stan krytyczny z podstawowej klasyfikacji. Natychmiastowy podkrytyczny, opóźniony podkrytyczny – reaktywność reaktora jest mniejsza niż zero. W tym przypadku produkcja wszystkich neutronów jest niewystarczająca do zrównoważenia strat neutronów, a reakcja łańcuchowa nie jest samowystarczalna. Jeżeli rdzeń reaktora zawiera zewnętrzne lub wewnętrzne źródła neutronów, reaktor znajduje się w stanie, który jest zwykle nazywany mnożeniem podkrytycznym.
By wprowadzić reaktor do pracy jego reaktywność zwiększa się do momentu, aż znajdzie się w stanie nadkrytycznym opóźnionym, ale bez przekraczania progu natychmiastowo krytycznego. W reaktorach jądrowych jest to możliwe z powodu opóźnionych neutronów. Ponieważ upływa trochę czasu, zanim te neutrony zostaną wyemitowane po rozszczepieniu, możliwe jest kontrolowanie reakcji jądrowej za pomocą prętów kontrolnych. Sterowanie większości reaktorów ułatwia także malejąca reaktywności przy wzroście temperatury rdzenia i w trakcie pracy.