W mistrzostwach USA odniosła dwa zwycięstwa w deblu (1923 z Phyllis Howkins Covell, 1927 z Ermyntrude Harvey) i jedno zwycięstwo w mikście (1925, z Johnem Hawkesem). Z Hawkesem była w finale miksta w 1923 (porażka z Mallory i Tildenem).
W latach 1923–1926 występowała regularnie w reprezentacji Wielkiej Brytanii w Pucharze Wightman. W inauguracyjnej edycji tej imprezy w 1923 w Nowym Jorku uległa Amerykankom Wills i Mallory, a trofeum pozostało w rękach USA. W 1924 McKane Godfree zrewanżowała się obu rywalkom (uwzględniając zwycięstwo nad Wills w finale Wimbledonu w tymże roku Brytyjka stała się jedyną zawodniczką, która pokonała dwukrotnie w ciągu jednego sezonu słynną Amerykankę) i Puchar Wightman zdobyła Wielka Brytania, po zaskakująco wysokim zwycięstwie 6:1. W 1925 Brytyjki obroniły puchar (McKane pokonała Mallory, a uległa Wills), w 1926 trofeum powróciło do USA (mimo dwóch singlowych punktów McKane Godfree, która pokonała Mary K. Browne i Elizabeth Ryan). Ponownie McKane Godfree znalazła się w składzie ekipy w Pucharze Wightman w 1930 i 1934, już tylko jako deblistka. W 1930 w parze z Phoebe Holcroft Watson pokonała Sarah Palfrey i Edith Cross, a Brytyjki wygrały mecz pucharowy 4:3.