thumb|Tablica pamiątkowa na fasadzie budynku, upamiętniająca wydarzenia z 1943 roku Hotel Polski – hotel w Warszawie, działający w latach 1808–1944. Mieścił się w pałacu Witosławskiego przy ulicy Długiej 29.

Opis Hotel został otwarty w 1808 roku.

Wiosną 1943 roku w budynku utworzono ośrodek internowania dla Żydów posiadających paszporty państw południowoamerykańskich.

Hotel funkcjonował do wybuchu powstania warszawskiego. 24 sierpnia 1944 roku, w czasie walk powstańczych, zorganizowano tam silny punkt obrony nazywany „Redutą Matki Boskiej”.

Hotel został zniszczony w 1944 roku. Po odbudowie, po 1945 roku, budynek stał się siedzibą Zarządu Głównego Związku Zawodowego Metalowców.

Sprawa Hotelu Polskiego Dokumenty tożsamości państw neutralnych Na przełomie 1941/1942 dwie organizacje żydowskie ze Szwajcarii w porozumieniu z polskimi dyplomatami z Grupy Ładosia opracowały plan załatwiania dla Żydów w Generalnym Gubernatorstwie paszportów państw południowoamerykańskich. Ponieważ Żydzi będący obywatelami państw, z którymi Niemcy nie były w stanie wojny, nie podlegali wszystkim zarządzeniom władz okupacyjnych (jak np. zakaz opuszczania gett, przymus pracy), a ponadto odbywały się już wymiany posiadaczy takich dokumentów na jeńców niemieckich internowanych przez aliantów w Palestynie, upatrywano w tym szansę ratunku.