Muzyka bałkańska Najbardziej osobliwe i skomplikowane są metra ludowej muzyki bałkańskiej (głównie Bułgaria i Macedonia, północna Grecja, europejska część Turcji i wschodnia Serbia). Termin „takty nierównodzielne” został wprowadzony do światowej terminologii muzycznej przez bułgarskich muzykoznawców na początku XX wieku, dlatego też slangowo określane są jako „bułgarskie”, a wśród muzyków w samej Bułgarii – jako „krzywe”.
Istnieje wielka różnorodność owych rytmów: 7/8 (2+2+3 lub 2+3+2); 8/8 (3+2+3 lub 3+3+2); 11/8; 12/8; 15/8; 12/16 (Petrunino Horo) oraz różniących się wewnątrz jednego metrum grupy rytmiczne. Najbardziej popularne jest metrum Ryczenica 7/8 (2+2+3, te liczby oznaczają czas trwania taktu, natomiast przez tancerzy liczy się 1-2-3. albo 1.-2-3 w zależności od tego, z którego regionu jest ten taniec).
Oprócz rytmów tanecznych istnieją też rytmy charakterystyczne dla utworów reprezentowanych np. przez pieśń Polegnala e Todora 11/8 (2+2+3+2+2). Istnieją też utwory z dwoma rodzajami metrum, jak i utwory bez sprecyzowanego metrum, zwane niemezuralnymi.