Szacuje się, że całkowita wymiana pokrywy lodowej trwa od 5000 do 7500 lat.
Flora i fauna Na wartość przyrodniczą Dobszyńskiej Jaskini Lodowej składają się także żyjące w niej gatunki fauny i flory. Stwierdzono tu występowanie 12 gatunków nietoperzy, m.in. mroczka pozłocistego, gacka brunatnego, nocka dużego, nocka ostrousznego, nocka wąsatka i nocka Brandta. Dla dwóch ostatnich gatunków Jaskinia Dobszyńska jest jednym z największych (być może największym) ich zimowisk w Środkowej Europie.
Dzieje poznania i udostępniania turystycznego Wejście do Dobszyńskiej Jaskini Lodowej znane było miejscowej ludności, pod nazwą Lodowej Dziury (Ľadová diera) lub Zimnej Dziury (Studená diera), od dawna. Prawdopodobnie jako pierwszy pisaną informację o istnieniu lodowej jaskini po północnej stronie góry Duča podał w roku 1858 węgierski lekarz i przyrodnik z Rożniawy, Antal Kiss. Pięć lat później informację tę powtórzył geograf János Hunfalvy. Eksplorację podziemi podjął wszakże jako pierwszy 15 czerwca 1870 r. inżynier górniczy Eugen Ruffínyi wraz z towarzyszami – Gustávem Langiem i Andrejem Megą. Staraniem władz miasta Dobšiná jaskinię udostępniono do zwiedzania już w następnym, tj. w 1871 roku. Już w 1881 r. podjęto tu - pierwsze na świecie - próby elektrycznego oświetlenia jaskini, początkowo jednak z miernym rezultatem.