thumb|240px|Henryk Kamieński, O prawdach żywotnych narodu polskiego, Bruksela 1844 thumb|240px|Henryk Kamieński, Katechizm demokratyczny, Paryż 1845
Henryk Michał Kamieński herbu Ślepowron pseudonim Filaret Prawdowski (ur. 24 lutego 1813 w Warszawie, zm. 14 stycznia 1866 w Algierze) – polski ekonomista, filozof, publicysta, teoretyk ruchu rewolucyjno-demokratycznego (Związek Narodu Polskiego), pisarz filozoficzny i ekonomiczny. Syn generała Henryka Ignacego i Franciszki z Kochanowskich. Był kuzynem Edwarda Dembowskiego.
Życiorys Dzieciństwo spędził w dzierżawionym przez ojca majątku Ruda koło Chełma. Kształcił się początkowo w domu, a w latach 1828–1830 w liceum w Warszawie. Rozpoczęte w 1830 r. studia na wydziale prawa uniwersytetu wrocławskiego przerwał wybuch powstania listopadowego, w którym wziął udział jako adiutant Michała Radziwiłła i Jana Skrzyneckiego. Ranny w bitwie pod Warszawą, odznaczony Złotym Krzyżem Wojskowym, powrócił do Rudy, którą w 1836 r. nabył na własność. Tu oddał się studiom nad literaturą społeczną, filozoficzną, ekonomiczną i polityczną. Jako publicysta debiutował w 1842 r. na łamach „Biblioteki Warszawskiej”. Odbył podróże do Kijowa, Poznania, w 1840 r. zwiedził Niemcy, Francję i Włochy. W 1842 r. nawiązał kontakt ze Związkiem Narodu Polskiego.