Poziom miąższości od kilku do kilkunastu centymetrów jest poprzerastany grzybnią i drobnymi korzonkami, tak że przypomina wojłok, który oddziela się od części mineralnej gleby całymi płatami. W zależności od warunków może przybrać różną formę: butwiny włóknistej, mazistej, rozdrobnionej etc. Poziom epihumusowy, Oh — głównie bezpostaciowa, dobrze zhumifikowana materia organiczna o czarnej lub ciemnobrunatnej barwie. Poziom leży bezpośrednio nad mineralną częścią gleby, ma zwykle kilka centymetrów miąższości i nieraz znaczną domieszkę części mineralnych.
W ekosystemach leśnych glebowa materia organiczna pochodzi przede wszystkim z nadziemnego opadu roślinnego z drzew i krzewów, czyli z igieł, liści, gałęzi, szyszek i owoców. W lasach strefy umiarkowanej wynosi on 2,5-6,0 Mg/ha. Jedynie kilka procent materii organicznej w lasach pochodzi z runa leśnego i podziemnych części roślin. Zasoby leśnej materii organicznej w glebie brunatnej z materią organiczną typu mull mogą wynosić 31-76 Mg/ha, w glebie płowej z materią organiczną typu mull - 26-51 Mg/ha, w glebie rdzawej z materią organiczna typu moder - 57-121 Mg/ha, w glebie bielicowej z materia organiczna typu mor - 71-138 Mg/ha.
Zobacz też popiół torf gleby organiczne poziom próchniczny Próchnica (humus)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gleboznawstwo