W konsekwencji tych działań na początku XVII wieku zespół rezydencjonalny składał się z kamienicy gotyckiej, drugiego budynku z kaplicą i krużgankami i trzeciego budynku drewnianego z murowanymi piwnicami. W 1644 roku Krzysztof Ossoliński przekazał zamek na rzecz swojego syna Krzysztofa Baldwina OssolińskiegoDariusz Kalina, Zamek w Stopnicy - Wstęp do problematyki badawczej, Kielce 2018, s.141, . Po jego śmierci w bitwie pod Zborowem Stopnicę otrzymał Stanisław Lanckoroński, ale po roku odstąpił ją Jackowi Lanckorońskiemu, a ten przekazał synowi Zbigniewowi.
Zamek został splądrowany w czasie potopu szwedzkiego. Po zniszczeniu, po 1664 roku zamek został wyremontowany (w stylu włoskim) przez Jana Klemensa Branickiego. Po jego śmierci w 1673 r. starostwo trzymała w dożywocie do 1679 roku jego żona Aleksandra Czarniecka, a następnie do 1683 r. ich jedyny syn Stefan Mikołaj Branicki. Po bitwie pod Wiedniem król Jan III Sobieski nadał Stopnicę za zasługi Franciszkowi z Brzezia Lanckorońskiemu.
Wiek XVIII - pałac barokowy W 1717 roku starostą został jego syn Józef Lanckoroński, a w 1726 przeszły na jego młodszego brata, Wawrzyńca Lanckorońskiego (1686–1756).