Użycie bojowe Pierwsze MC. 200 trafiły do jednostek latem 1939 roku. Otrzymał je najpierw 10 dywizjon (gruppo) 4 Pułku (stormo), ale z powodu niechęci pilotów przyzwyczajonych do dwupłatowców, oddano je do 6 dywizjonu 1 Pułku. Gdy Włochy przyłączyły się w czerwcu 1940 roku do wojny, wyprodukowane było 156 samolotów, lecz tylko 77 było w jednostkach bojowych. Nie wzięły udziału w kampanii francuskiej. Pierwsza misja bojowa MC.200 polegała na eskortowaniu samolotów bombowych Savoia-Marchetti SM.79 bombardujących lotniska na Malcie we wrześniu 1940 roku. Z baz położonych w Katanii, Palermo i Sardynii Saetty eskortowały SM.79 oraz Ju 87 podczas ataków na flotę brytyjską. Samolot był wykorzystywany także podczas działań przeciwko Grecji i Jugosławii, a od kwietnia 1941 roku w trakcie wojny w Afryce Północnej. W połowie 1942 roku MC.200 brały udział w ofensywie wojsk Osi. Z racji swej odporności na uszkodzenia były używane w roli myśliwca bombardującego - opracowano nową wersję maszyny oznaczoną MC.200 CB wyposażoną w podskrzydłowe zaczepy bombowe. 14 września 1942 roku Saetty z 13 Gr., wspólnie z Ju 87, zatopiły w pobliżu Tobruku niszczyciel HMS „Zulu”. Liczne awarie oraz brak części zamiennych spowodowały ograniczenie użycia bojowego MC.200.