thumb|240px|Jubileusz 40 lecia kapłaństwa prałata Pawła Brandysa (drugi z prawej). Widoczni (od lewej): ks. Jan Brandys, Karol Grzesik, bp Teofil Bromboszcz i ks. Emil Szramek (pierwszy z prawej) Paweł Brandys (ur. 4 grudnia 1869 Pawłowicach-Dębinie, zm. 24 kwietnia 1950 w Michałkowicach) – ksiądz katolicki, działacz polityczny i narodowy, poseł, senator II RP.
Życiorys Syn Pawła i Zuzanny z Karetów. Brat ks. Jana Brandysa. Do szkoły ludowej uczęszczał w rodzinnej miejscowości, a do gimnazjum w Cieszynie, Mikułowie na Morawach i w Pszczynie, gdzie w 1892 uzyskał maturę. W latach 1892–1895 studiował teologię na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie m.in. był czołowym działaczem w Towarzystwie Akademików Górnoślązaków. 23 czerwca 1896 otrzymał święcenia kapłańskie. Jako wikary pracował najpierw przez trzy lata w Zabrzu, potem krótko administrował parafią w Rybniku, następnie został przeniesiony do Dziergowic w powiecie kozielskim, gdzie w 1900 został proboszczem. Od 1898 sprawdzał się jako mówca w polskich komitetach wyborczych, a także organizator licznych stowarzyszeń narodowych. W latach 1907–1908 wybrany został na posła do Reichstagu z powiatu opolskiego i członka Koła PolskiegoHenryka Wolna, Komendant Rakoczy, MON, Warszawa 1985, ..