Bogdan Kacmajor (ur. w 1954 w Elblągu, zm. w 2022 w Northampton) – założyciel Zboru Leczenia Duchem Świętym „Niebo”, uważany przez siebie i członków Zboru za wysłannika Boga. Uchodził za uzdrowiciela, a nawet cudotwórcę.
Życiorys Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Ojciec osierocił go, gdy miał dwa i pół roku. Uczęszczał do liceum ogólnokształcącego w Elblągu. W czwartej klasie zrezygnował z nauki z niewiadomych powodów. Po wcieleniu do wojska buntował się przeciwko służbie, skierowano go za to najpierw do psychiatry (uznany za w pełni poczytalnego), a następnie do więzienia. Podczas dwuletniego pobytu w areszcie projektował meble, malował oraz pisał prace zaliczeniowe dla strażników.
Uważał, że posiada absolutną moc uzdrawiania chorób poprzez „nakładanie rąk”, o czym miał dowiedzieć się od Boga w proroczym śnie. Chorych przyjmował od 1982 r. w Elblągu, a od 1984 r. w swoim gospodarstwie w Kruszewni koło Morąga. Po rozwodzie z pierwszą żoną i sprzedaży domu w 1989 r. osiedlił się we wsi Majdan Kozłowiecki w woj. lubelskim, kupując tam 29 hektarów użytków rolnych oraz dom o powierzchni 400 metrów kwadratowych. Na tych nieruchomościach utworzył dom dla członków Zboru (jego rodziny i około 60 byłych pacjentów). W 2002 r., po skonfliktowaniu się z członkami wspólnoty, lokalnymi mieszkańcami oraz organami państwa (m.in.