Ulica Grosse Lastadie Początkowo, w swoim pierwotnym kształcie, była to droga biegnąca w kierunku Dąbia od przeprawy przez Odrę w rejonie obecnego Mostu Długiego przez Międzyodrze aż do przeprawy przez Regalicę. W związku z gospodarczym wykorzystaniem wysepki przy Moście Długim i nazwanej Lastadie, przebiegająca przez nią droga przyjęła jej nazwę. Rychło też zabudowa ogarnęła dalszy odcinek drogi aż do Parnicy. Zabudowa, początkowo drewniana, powstawała sukcesywnie. Już na przełomie XIII/XIV w. musiała tutaj istnieć spora osada, skoro w 1308 r. zbudowano dla jej mieszkańców kościół pw. św. Gertrudy (przy nim powstał też szpital dla ubogich). Kościół ten, początkowo drewniany, w 1450 r., został przebudowany w konstrukcji ryglowej. Zamieszkująca osiedle ludność to przeważnie robotnicy zatrudnieni w porcie przy przeładunkach (tzw. tragarze) i w stoczni przy Duńczycy, a także wielu rybaków. Etnicznie była to początkowo ludność słowiańska. Do XVI w. ulica aż do Parnicy została zabudowana. Na obszarach za budynkami, które rozciągały się do Parnicy i Duńczycy, hodowano bydło. Pełno tu było ogrodów, łąk, stodół, obór i stajni, eksploatowano też istniejący drzewostan, wykorzystywany m.in. przy budowie statków.