U przetarcznikokształtnych przetchlinki są nieparzyste i położone na tergitach, a u pozostałych pareczników parzyste i położone na pleurach.
Narządami wydalniczymi są cewki Malpighiego, a u niektórych występują też gruczoły szczękowe.
Gonady położone są nad układem pokarmowym, a otwory płciowe z tyłu ciała.
Rozród i rozwój Pareczniki są rozdzielnopłciowe, wiele rozmnaża się też przez partenogenezę. Brak u nich kopulacji, za to występują złożone zachowania godowe, w tym tańce.U wszystkich pareczników nasienie przekazywane jest w postaci spermatoforu.
U skolopendrokształtnych i zieminkokształtnych samice opiekują się jajami i potomstwem do trzeciej wylinki. Troskę rodzicielską wykazują też Craterostigmomorpha. W embriogenezie występuje bruzdkowanie częściowe powierzchniowe. Rozwój pozazarodkowy jest hemianamorficzny lub epimorficzny. Ten ostatni oznacza brak zwiększania się liczby segmentów ciała po kolejnych wylinkach i cechuje skolopendrokształtne oraz zieminkokształtne. Postacie dojrzałe zachowują zdolność do linienia. Wije te dożywają do 1–6 lat.