Od Adama do czasów Dee i Kelley'ego henochiański miał być ukryty przed ludźmi, z wyjątkiem biblijnego patriarchy Enocha, który miał rzekomo zapisać go w księdze utraconej w czasie biblijnego Potopu.
Spisywanie enochiańskiego rozpoczęło się 26 marca 1583, kiedy John Dee opisał swoje wizje z kryształowej kuli, podczas których miał zobaczyć charakterystyczny alfabet złożony z 21 liter. Kilka dni później Kelley zaczął otrzymywać pierwsze teksty w henochiańskim. Później zaowocowało to powstaniem Liber Loageath (Księgi Boskiej Mowy). Zawierała ona 49 zapisanych wielkimi literami tablic. Dee oraz Kelley twierdzili, że anioły nigdy nie przetłumaczyły tekstów zapisanych w Księdze.
Reszta tekstów w „języku aniołów” miała być odebrana za pośrednictwem Kelley'ego w 1584 w Krakowie, gdzie obaj alchemicy gościli przez jakiś czas na dworze króla Stefana Batorego. Zawierały one tłumaczenia na angielski i dostarczyły podstaw dla enochiańskiego słownictwa. Teksty te zawierały 48 wersów, które w manuskryptach Johna Dee zostały nazwane Anielskimi Kluczami. Klucze zostały przypisane pewnym funkcjom w magicznym systemie. Dee chciał najprawdopodobniej użyć Kluczy do otwarcia 49 Bram Wiedzy reprezentowanych przez 49 kwadratów magicznych w Liber Loageath.