W XV wieku drewniane budownictwo kościele występuje w województwie ruskim praktycznie jedynie w jego zachodniej części graniczącej z dzielnicą krakowską, wiek XVI i następne stulecia przesuwają zasięg występowania kościoła drewnianego coraz dalej na obszar ziemi przemyskiej i lwowskiejNa pograniczu kultur. 2001. s. 30.
W drugiej połowie XIX wieku rozróżniano przede wszystkim dwie wielkie grupy etnograficzne na obszarze ówczesnej Galicji, tj. górali czyli mieszkańców gór, i podalaków czyli równiaków, mieszkańców równinSGKP tom II. str. 458; na omawianym obszarze były to: Rody góralskie; sądeccy, Kurtacy czyli Czuchońcy (Łemkowie, Rusnaki), oraz Bojkowie (Werchowyńcy). Rody równiaków galicyjskich: Mazury, Grębowiacy (Lesowiacy, czyli Borowcy), oraz GłuchoniemcySGKP tom II. str. 459.
Następującą charakterystykę ludności Galicji przedstawia dokument Gubernium Lwowskiego z 1841 roku:
thumb|150px|Bojkowie na rycinie z roku 1837
Sektor bojkowski