mały|Vittorio De Sica w filmie z 1932 mały|Gina Lollobrigida i Vittorio De Sica w filmie Chleb, miłość i fantazja z 1953 Vittorio De Sica (ur. 7 lipca 1901 lub 1902 w Sorze we Włoszech, zm. 13 listopada 1974 w Paryżu) – włoski aktor, reżyser i scenarzysta, przedstawiciel neorealizmu włoskiego.
Życiorys Vittorio De Sica był początkowo aktorem komediowym. Po raz pierwszy wystąpił w niemym filmie z 1918 roku Il Processo Clémenceau. Godne uwagi są jego występy w filmach Maria Cameriniego, takich jak Gli uomini che mascalzoni! (1932), Darò un milione (1935) oraz Grandi magazzini (1939). Grał w sumie w ponad stu filmach, kręconych we Włoszech i za granicą, a otrzymane wynagrodzenia przeznaczał na produkcje reżyserowane przez siebie.
Jego pierwsze filmy jako reżysera (Szkarłatne róże oraz Magdaleno, dwója ze sprawowania) były komediami, w których występował również jako aktor. Vittorio De Sica pracował często ze scenarzystą Cesare Zavattinim. Zrealizowali wspólnie dwadzieścia sześć filmów w ciągu trzydziestu lat, począwszy od historii siedmioletniego chłopca, będącego świadkiem rozpadającego się małżeństwa jego rodziców, ukazanej w filmie Dzieci patrzą na nas.