Ibrahim Pasza, arab. ابراهيم باشا (ur. w 1789 w Kawali, zm. 10 listopada 1848 w Kairze) – turecki wojskowy, mąż stanu i władca Egiptu. Syn władcy tego kraju, Muhammada Alego. Najprawdopodobniej został adoptowany. Od 2 marca 1848 do swej śmierci w listopadzie tego samego roku sprawował regencyjne rządy w państwie jako wāli (gubernator).
Początki kariery Z pochodzenia był Albańczykiem urodzonym w Kawali, w północno-wschodniej Grecji. Od 1805 przebywał na dworze osmańskim w charakterze zakładnika. Był to środek nacisku na jego ojca, będącego wówczas zarządcą prowincji egipskiej. Jednak po wymuszeniu na sułtanie przyznania tytułu paszy przez Muhammada Alego i po spektakularnym odparciu inwazji wojsk angielskich, uwolniony młody Ibrahim przybył do Egiptu.
Kiedy w 1813 ojciec Ibrahima wyruszył na polecenie sułtana z karną ekspedycją do Arabii przeciwko wahhabitom, sam Ibrahim sprawował rządy namiestnicze w Górnym Egipcie. Kontynuował walkę z opozycją mameluków na południu kraju. W 1816 został głównodowodzącym armii egipskiej, złożonej głównie z Albańczyków, w Arabii.