Tego dnia miał się także odbyć pochód koronacyjny. Dworzanie ubrali go w dostojne szaty. Pochód ruszył, gdy do powozu chłopca podbiegła matka Tomka i zaczęła go całować, mówiąc że jest to jej syn. Kobieta krzyczała. Tomek chciał się jej rzucić w ramiona, ale nie mógł i wyrzekł się matki. Powiedział, że jej nie zna. Gdy wszyscy byli już w sali koronacyjnej i mieli włożyć koronę na głowę Tomka, w ostatniej chwili przybył prawdziwy książę Edward i przeszkodził w koronacji oszusta. Straż chciała go wyrzucić, ale Tomek powiedział, że ten jest prawdziwym królem a nie on. Nikt nie chciał go słuchać. Kiedy chłopcy stanęli obok siebie, zgromadzeni zobaczyli, jak są podobni do siebie. Edwarda zapytano o pieczęć państwową. Odpowiedział, że jest w schowku. Tam jej jednak nie było. Tomek w końcu przypomniał sobie, że gdy się spotkali pierwszy raz, to królewicz położył ją w innym miejscu. Faktycznie tam była. Uwierzono więc Edwardowi, że jest prawdziwym królem, i to jego koronowali.
Miles i Tomek zostali ulubieńcami Edwarda. O ojcu Tomka więcej nie słyszano.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Polskie wydania powieści dostępne w bibliotece Polona
Kategoria:Amerykańskie powieści dla dzieci i młodzieży Kategoria:Amerykańskie powieści historyczne Kategoria:Powieści z 1881 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Londynie Kategoria:Twórczość Marka Twaina